Share

Chpater 9

Near to our so called Five monthsarry marami kaming pinagtatalunan ni Adonis. Isa na roon ang pananamit ko na dati naman nang ganoon.

Sobra siyang iritado kapag nakadress ako. Kaya kahit mainit ay lagi itong may dalang jacket para gamiting pantakip sa katawan ko kapag hindi ko siya pinapansin.

Last tampuhan namin sabi niya kumot na raw ang dadalhin niya next time para ibalabal sa akin ng buo.

Pero ang pinakamatindi naming away ay noong makita ko silang nag-uusap ni Crystal. I dont want to be jealous, I dont want to feel it, ilang beses ko nang pinapaalalahanan ang sarili ko na huwag! Still I'm fucking jealous!

Iniwanan ko si Adonis nang hindi nagpapaalam. Hindi naman ako umuwi agad. Nagpagala-gala lang ako sa mall. I know I become bad influence na sa inyo mga beh, lagi na lang akong absent o kaya nagka-cut ng class. Sorry, I just really need distraction. Para makalimot kahit papaano. Rarampa na lang ako sa mall.

Nagtagal ako sa mall. Pagkauwi ko alas otso na ng gabi at hayun, nandoon si Adonis naghihintay sa akin sa aming sala. Nagkatinginan kami. Pagod ang mga mata niyang nakatitig sa akin.

Hindi ko siya pinansin at nilagpasan ko lang. Dire-diretso ako sa aking kuwarto. Alam kong nakasunod siya sa akin.Labas-pasok na nga siya sa bahay e. Kilalang-kilala na siya.

"What's your problem?" Tanong niya sa iritadong boses.

"Wala, bakit ka nandito? Wala ka bang trabaho?" Sunod-sunod kong tanong imbes na sagutin siya.

"Umabsent ako,"sagot niya as he stalk behind me.

Napaismid ako. Siguro nagkiss and make up na ang dalawa kaya hindi na ito nakapasok sa trabaho. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit narito ito ngayon.

"Where did you go?"muli niyang tanong.

Hindi ko siya pinansin. That's why he grab my arm at pinihit paharap sa kanya. Bigla niya rin lang akong nabitawan dahil sa nakikita niyang galit sa mga mata ko. Tinalikuran ko siyang muli.

I put my bag on my study table. Tapos ay nagpunta ako sa closet to get clothes so I can shower and go to sleep.

Nanatili lang siyang nakatayo at nakamasid. I went to my bathroom and take a shower. Tinagalan ko pa sa loob. Thinking he'll go home after the long wait. Hindi ko naman siya inaasahang hintayin ako.

Maybe he just check on me. Kung nakauwi ba ako ng maayos. Isa pa, hindi ko talaga kayang pakiharapan siya. Hindi ako galit sa kanya sa totoo lang mas galit ako sa sarili ko. Dajil hindi ko mapigilang mahalin siya ng husto.

Nakapagbihis na ako bago lumabas.

To my surprise, Adonis is still in my room. Sitting in my bed and looking at me intensely.

"Go home," pagtataboy ko

"May problema ba tayo?" he asked. Galit at parang inip na inip sa paghihintay sa akin.

"Wala, so better go home. It's late." Hindi ko talaga maitago ang iritasyon ko sa kanya.

Sa kanya o iritasyon sa sarili ko? I dont know now. Nasasaktan ako kapag nakikita ko siya. Naaalala ko si Crystal at ang mga ngiti niya kapag kausap siya.

Naupo ako sa aking dresser. Nakikita ko siya sa salamin habang sinusuklay ang buhok ko. Nakatiim-bagang itong nakatitig sa akin.

"If I did something wrong, sorry," aniya after that long paused.

I met his eyes through the mirror. I know he meant the sorry.

I'm guilty now, sa totoo lang wala naman talaga siyang kasalanan. It's me who has an issue. Being the kontrabida, being jealous na hindi naman dapat dahil wala akong karapatan. And being so possesive of him kahit na dapat siya ay nasa taong mahal na niya.

"Do you want to tell me something?" tnong ko makalipas ang saglit na katahimikan.

I'm digging a hole na pagbabaunan ko ng namamatay kong puso. But better to know the truth the soonest.

Humarap ako sa kanya. Pilit pinipigilan ang luhang gustong kumawala. I force a smile.

Umiling siya.

"You're lying to me?" Giit ko.

Kumunot ang kanyang noo as he bit his lips.

"I'm not."

He stand up at naglakad palapit siya sa akin. He was towering me dahil nakaupo ako at siya ay nakatayo sa harapan ko.

He hold my chin for me to look up.

"I'm not lying? Ano ang gusto mong malaman, I'll tell you." his voice is low na parang nang-aakit.

"Kayo na ba ulit?" tanong kong hindi makatingin sa mga mata niya.

"Who?" He ask as he carress my chin.

Shit! Who?

Hindi niya ba alam kung sino ang tinutukoy ko o nagmamaang-maangan lang siya!

I'm fucking jealous at hindi ko iyon kayang aminin!

"I saw the both of you talking! Did you both reconcile already?" ibinaba ko ang aking tingin ngunit iniangat niya ulit ang aking baba.

"Are you telling me to cheat on you?" He crouch and level our height.

"We are not real!" Mariin kong saad. The bitterness in my voice was evident.

"But everybody knows we both together. So I will not cheat! Real or not!" Deklarasyon niya. Napapikit ako ng mariin.

"Then bakit kayo magkasama? Okay lang naman kung kayo ulit. But I just want you to think twice first. Alam kong mahal mo pa siya at hinihintay mong bumalik siya sa iyo. Pero huwag mo naman tanggapin agad na parang walang nangyari?" Mahaba kong saad noong muli siyang tignan.

Napakaimprokrita mo Diozza!

Napakurap-kurap siya sa akin. Pero hindi siya talaga nakatingin sa mga mata ko. He is looking into my mouth, my lips exactly.

Nakita ko siyang napalunok. Nanuyo tuloy ang mga labi ko sa pagkakatitig niyang iyon.

"We're not back together yet," he said and look into my eyes again.Ang mapupungay niyang mga mata ay malamlam na nakatitig sa akin.

Not yet, huh!

Parang may karayom na tumusok sa aking puso.

"Gusto mo bang sabihin ko ang bawat detalye ng napag-usapan namin?" Tanong niya na may multo ng ngiti sa mga labi.

Umiling ako at napanguso.

"No need, pinapayuhan lang kita." Tumawa ako kahit deep inside hindi naman ako masaya.

Tumayo ako at sumunod siya. Inangkla ko ang kamay sa kanyang braso. I know, I'm so marupok.

"As long as hindi ka easy to get ngayon, masaya na ako!" Pinasaya ko ang aking boses.

Bigla niya akong niyakap. Mahigpit na yakap.

"I miss you!" He sniff my neck na nagpatayo sa balahibo sa katawan ko. "Can we cuddle a bit. Bago ako umuwi." My heart beats so loud because of his request. Heto na naman siya kasi, sweet-sweetan na naman. Kaya ako nahuhulog e.

Pumayag ako. Kahinaan ko ang paglalambing niya.

I don't want to fall deep pero hindi ko siya matanggihan. Aminado akong marupok ako.

We hold hands but never kiss. We hug and cuddle and that's it.

He's every womans dream. He is the reality of Prince charming.

Minsan naiisip kong gusto na niya ako the way he treat me. But every time he look at Crystal when she's not looking reminds me that he will never be mine.

Sinisisi ko ang aking sarili dahil sa pinasukan ko. Now I can't go back to my own self. I can't go back where I don't care so much to what people say or do.

And I can't hold my heart the way it used to be.

I've change a lot since I met him.

I'm very happy but at the same time hurt like hell.

Wala akong pinanghahawakan, wala akong karapatan.

He is so close yet so far.

Mahal ko siya pero hindi niya ako kayang mahalin.

I hug him tight, very tight habang kami ay nakahiga sa aking kama. Gusto ko siyang panghawakan habang nasa akin pa siya.Isiniksik ko ang aking ulo sa kanyang dibdib.

"Go to sleep. I'll be going home kapag tulog kana."

I close my eyes.

I love you Adonis !

Related chapters

Latest chapter

DMCA.com Protection Status